Imieniny: Halki, Kordiana oraz Kordelii
Jak rozmawiać

Pseudo-rozwiązywanie konfliktów, cz. 3 - strona 1 z 3

POKOJOWE WSPÓŁISTNIENIE

            Realizowane wspólnie przez obie strony w celu omijania tematu sporu i unikania konfliktogennych aspektów relacji mogących prowadzić do jego eskalacji. Zdarza się, że strony współpracują ze sobą, owa współpraca może również wyglądać na pozornie dobrą, jest jednak zawsze oparta na niepełnej szczerości, co nie pozwala czerpać z niej maksymalnych korzyści. W większości przypadków osoby uwikłane w pokojowe współistnienie trwają w nim z obowiązku, a nie z wyboru i chęci wspólnego realizowania celów. Omawiana technika ma często zastosowanie między zarządami spółek a związkami zawodowymi w nich istniejącymi. Związki takie potrafią być bardzo trwałe, czego najlepszym przykładem jest przypadek KGHM „Polska Miedź” S.A z 1999, kiedy to rada nadzorcza miała zamiar odwołać zarząd spółki z powodu nieprzerwanych strajków i demonstracji pracowników. Robotnicy jednak stanęli w obronie swojego „odwiecznego wroga” urządzając pikietę mającą na celu niedopuszczenie do zmiany zarządu. Mimo, że taktyka pokojowego współistnienia może być doraźnie efektywna, w dłuższej perspektywie nie prowadząc do otwartej komunikacji przekreśla szanse na porozumienie i współdziałanie.

ODWLEKANIE

Jest jedną z najczęściej stosowanych strategii zarówno w sporach zbiorowych i zaciszu sal negocjacyjnych, co w sytuacjach życia codziennego. Polega on na odroczeniu działania w czasie w nadziei, że w trakcie oczekiwania zmieni się niekorzystna sytuacja, zdarzy się coś tyle nieoczekiwanego, co dziękczynnego w skutkach. W sytuacjach spornych korzystanie z opisywanej strategii zazwyczaj prowadzi do pogłębiania przedmiotu sporu i wzajemnych animozji między stronami, u których rośnie przeświadczenie o zasadności swoich racji, a upływający czas powoduje okopywanie się we wstępnych stanowiskach. Pomijając wspomniane działanie związane z eskalującym wpływem odwlekania podkreślić należy fakt, iż oczekiwanie na bliżej nieokreślone i niezdefiniowane w czasie rozwiązanie niesie za sobą poważne i bardzo męczące koszty psychologiczne. Opisywane odwlekanie jest głównym objawem nerwicy inercyjnej (wg. klasyfikacji Karen Horney), będącej chorobą cywilizacyjną. Wysokość wspomnianych kosztów jest często zdecydowanie większa niż zdecydowanego rozwiązania konfliktu.

IGNOROWANIE

            Jest to strategia równie często stosowana, co odwlekanie. Polega ona na „puszczaniu mimo uszu” informacji o rodzącym się bądź trwającym problemie. Podobnie jak w przypadku poprzednio opisanego pseudorozwiązania, w trakcie którego decyzja była odraczana w przypadku ignorowania sprawa ulega pogłębieniu. Decyzja zupełnie nie jest podejmowana, w przeświadczeniu, że jej brak wywoła mniejszy konflikt niż stawianie czoła problemowi. W odróżnieniu jednak do realizowanego przez obie strony pokojowego współistnienia ignorowanie jest podejściem jednostronnym przejawiającym się w nieprzyjmowaniu do wiadomości i braku chęci zrozumienia argumentów przeciwnika. Najczęściej stosowanymi technikami jest nieustanne powtarzanie własnego zdania i unikanie wymiany poglądów. W trakcie negocjacji jest realizowana zazwyczaj poprzez delegowanie do prowadzenia rozmów osób o małych kompetencjach merytorycznych, nikłych umiejętnościach interpersonalnych oraz niemających legitymizacji do podejmowania decyzji – jest to jedna z podstawowych technik manipulacyjnych, do czego prowadzi korzystanie z opisywanej techniki. W pierwszej fazie po jej zastosowaniu u przedstawicieli drugiej strony rodzi się przeświadczenie o byciu lekceważonym, co w drugiej fazie prowadzi do zradykalizowania poglądów i usztywnienia przekonań, mających swój efekt w trzeciej fazie w postaci pogłębienia się konfliktu i zmniejszenia szans na rozwiązanie problemu.

            Ciekawe są również obserwacje psychologów i psychoterapeutów dotyczące ignorowania przedmiotu sporu i napływających informacji o nim. Otóż u osób zgłaszających istnienie owego problemu i niemogących doprowadzić do zajęcia się nim, zazwyczaj poddającym się bez walki obserwuje się stan nazwany wyuczoną bezradnością – zgeneralizowane przekonanie o własnym braku wpływu na rzeczywistość. Potwierdzają to wyniki eksperymentu D. C. Glassa i J. E. Singera polegającego na poddaniu badanych procedurze biurokratycznej, znanej wszystkim z życia codzinnego. Najpierw badani zobaczyli na drzwiach kartkę z prośbą, żeby zgłosili się do asystenta organizującego eksperyment i wypełnili kilka formula­rzy przed przystąpieniem do właściwego eksperymentu. Badani musieli udać się do innego budynku, gdzie ten asystent urzędował. Tam otrzymywali do wypełnienia bar­dzo długi formularz z takimi m. in. pytaniami jak nazwi­ska i imiona krewnych, ich adresy, szkoły które ukończy­li itp. Pytania w formularzu powtarzały się, a miejsce, na którym należało wpisać odpowiedź, było niewystarczają­ce, żeby się tam zmieściła. Kiedy osoba badana kończyła wypełnianie tego bezsensownego formularza, asystent sprawdzał go, po czym oświadczał, że nie jest zadowolony ze sposobu, w jaki został wypełniony. Jako powód podawał najczęściej fakt, że badani pisali na marginesach albo używali skrótów. Następnie polecano im ponowne wypeł­nienie formularza. Kiedy tylko osoba badana kończyła wypełnianie formularza po raz drugi, rozlegał się gwał­towny dźwięk (fałszywego oczywiście) telefonu. Asystent odbierał telefon i rozmawiał kilka minut na tematy zu­pełnie osobiste. Po powtórnym sprawdzeniu formularza odsyłał badanego do drugiego budynku, gdzie przy pomo­cy testów i kwestionariuszy badano wpływ, jaki wywarła na ludzi ta biurokratyczna „przygoda". Większość bada­nych, którzy pokonali wszystkie szczeble ignorowania, była rozdrażniona, przygnębiona i miała tendencję do zre­zygnowania z udziału w eksperymencie.

Wszystkie przedstawione pseudorozwiązania cechuje doraźność i niska efektywność. Nie prowadzą one do rozwiązania konfliktu, a jedynie odwlekają jego moment często eskalując konflikt i pogarszając relacje między stronami. Ich celem jest redukcja napięcia emocjonalnego spowodowanego sytuacją sporu, efekty ich stosowania mogą być jednak diametralnie inne. Pokreślenia wymaga jednak fakt, że są takie sytuacje, w których silne wzburzenie emocji i osobiste zaangażowanie, często połączone z ambicjonalnym podejściem wybudowanym na gruncie potrzeby podtrzymania samooceny, uniemożliwia skuteczne i konstruktywne działanie. W takich właśnie przypadkach jest miejsce na opisane pseudorozwiązania.

            Skuteczność stosowania wspomnianych technik zależy od współwystępowania dwóch czynników. Są nimi współzależność rozumiana jako wzajemne uzależnienie od siebie i podobieństwo stron, dotyczące światopoglądu, nabytych doświadczeń, wyznawanych wartości i potrzeb. Jakie sytuacje uzasadniają sięganie po omawiane techniki? Aby można było mówić choć o ich doraźnej efektywności konieczny jest niski poziom podobieństwa i/lub niewielka współzależności stron konfliktu.

Uciekając się do korzystania z owych rozwiązań pamiętać należy, że nie usuwają one przyczyn sporu, konflikt wchodzi w fazę odroczenia lub utajnienia. W najmniej oczekiwanym momencie, może on wybuchnąć też z niekontrolowaną siłą pod wpływem nieuświadamianego lub niedocenianego bodźca o charakterze konfliktogennym. Należy również pamiętać, że odwoływanie się do powyższych metod sprawia, że konflikty przechodzą w fazę bierną.

Inne w kategorii:

Rozwiązywanie konfliktów i przebaczenie

Rozwiązywanie konfliktów i przebaczenie Obecność konfliktów świadczy o...

Wynegocjuj wynagrodzenie o jakim marzysz - zasługujesz na nie! Część 1

Nie umiesz wynegocjować wynagrodzenia o jakim marzysz? Od dzisiaj zacznij...

Wynegocjuj wynagrodzenie o jakim marzysz - zasługujesz na nie! Część 2

Określiłaś, co jest ważne dla Ciebie, ale czy wiesz co jest istotne dla Twojego...

Wynegocjuj wynagrodzenie o jakim marzysz - zasługujesz na nie! Część 3

Co zrobić, jeśli negocjujesz już dość długo, ale przedstawiona przez...

Wynegocjuj wynagrodzenie o jakim marzysz - zasługujesz na nie! Część 4

Nie masz doświadczenia w negocjowaniu swojego wynagrodzenia? Zrezygnowałaś z...

Wynegocjuj wynagrodzenie o jakim marzysz - zasługujesz na nie! Część 5

Kiedy czytasz o tym, czego nie robić, zapewne myślisz sobie, że niemożliwe jest...

Sztuka skutecznej argumentacji i komunikacja pozawerbalna w negocjacjach

Podejmując trud przekonywania drugiej strony nie możemy ograniczyć się do pracy...

Zarządzanie konfliktami - przegląd technik cz. 1

Wszystkie z technik efektywnego rozwiązywania konfliktów bazują na analizie jego...

Zarządzanie konfliktami - przegląd technik cz. 2

SPOTKANIE W MILCZENIU   Technika ta natomiast należy do jednych z najstarszych...

Zarządzanie konfliktami - przegląd technik cz. 3

ANALIZA KONSEKWENCJI  Eskalowanie konfliktu wynikającego z pozycyjnego podejścia...

Pseudo-rozwiązywanie konfliktów, cz. 1 Walka.

Każdy człowiek poprzez nabywane doświadczenia i udział w sporach jak również...

Pseudo-rozwiązywanie konfliktów, cz. 2

ESKALACJA             Rozumiemy przez nią takie zachowania, które...

Centrum 50+ O nas O projekcie Newsletter
Statystyki
  • Goście on-line: 33
  • Dzisiejsze wizyty: 282
  • W tym miesiącu: 8195
  • W tym roku: 149825