Imieniny: Jana, Danuty oraz Janiny
Szkolenia

Polityka szkoleniowa pracodawcy

Polityka szkoleniowa pracodawcy jest ważnym elementem zarządzania zasobami ludzkimi, ponieważ nakłady na szkolenie pracowników uznać należy za inwestycję w kapitał ludzki. Szkolenie pracowników spełnia różne cele z punktu widzenia pracodawcy: dostosowanie kwalifikacji pracowników do aktualnych wymogów na stanowisku pracy, rozszerzanie kwalifikacji pracowników w kontekście przewidywanych zmian technicznych i organizacyjnych w firmie, umacnianie integracji pracowników z organizacją.

            Termin szkolenie jest różnie rozumiany w praktyce, a obok terminu szkolenie występują jeszcze terminy kształcenie oraz doskonalenie. Terminy te bywają rozumiane synonimicznie jednak zauważa się pewne różnice występujące pomiędzy szkoleniem a kształceniem i doskonaleniem. Szkolenia są częścią procesu kształcenia. Można zauważyć, że szkolenie nie podwyższa poziomu wykształcenia. Szkolenia pracowników to proces podnoszenia ich wiedzy i kwalifikacji, zwiększania ich kompetencji zawodowych, osobowych i interpersonalnych. Szkolenia to ogół celowych i systematycznych działań występujących w danej organizacji i skierowanych na pogłębianie i poszerzanie określonych elementów zasobów ludzkich, a także na wyposażenie ich w nowe elementy niezbędne z punktu widzenia obecnych i przyszłych potrzeb tej organizacji (definicja zaproponowana przez A. Pocztowski, Zarządzanie zasobami ludzkimi, Strategie, procesy, metody, Warszawa 2008, s.277). Współczesny człowiek musi pogłębiać stale swoją wiedzę, ale dosyć dużą rolę pełni tutaj pracodawca. Pracodawca powinien na własny użytek stworzyć system szkolenia pracowników. Po rozpoznaniu potrzeb szkoleniowych pracodawca powinien zdecydować o charakterze szkoleń. Szkolenia mogą mieć charakter wewnętrzny (prowadzony przy pomocy własnych pracowników) bądź zewnętrzny (przeprowadzone przez zewnętrzną wyspecjalizowaną firmę szkoleniową).

            Zasadą prawa pracy jest ułatwianie przez pracodawcę pracownikom podnoszenie kwalifikacji zawodowych (art. 17 k.p.). Ten obowiązek nakłada na pracodawcę także art. 94 pkt 6 k.p. Nie oznacza to jednak, że pracownik może żądać od pracodawcy skierowania na określone szkolenie. Zasada prawa pracy wyrażona w art. 17 kodeksu pracy nie ma charakteru stanowczego, co oznacza, że na pracodawcę nie został nałożony obowiązku podjęcia inicjatywy podwyższania kwalifikacji zawodowych pracowników, a spoczywa na nim jedynie obowiązek ułatwiania pracownikom dokształcania. Nie budzi wątpliwości stwierdzenie, że art. 17 k.p. nie może stanowić podstawy roszczenia pracownika względem pracodawcy.

            Zgodnie z art. 103 (1) § 1 k.p. przez podnoszenie kwalifikacji zawodowych rozumie się zdobywanie lub uzupełnianie wiedzy i umiejętności przez pracownika, z inicjatywy pracodawcy lub za jego zgodą. Pracownikowi podnoszącemu kwalifikacje zawodowe przysługuje urlop szkoleniowy oraz zwolnienie z całości lub części dnia pracy na czas niezbędny by punktualnie przybyć na obowiązkowe zajęcia oraz na czas ich trwania. Na podstawie art. 103 (6) k.p. pracownikowi zdobywającemu lub uzupełniającemu wiedzę i umiejętności na zasadach innych, niż określone w art. 103¹-103(5) k.p, mogą zostać przyznane: zwolnienie z całości lub części dni pracy bez zachowania prawa do wynagrodzenia oraz urlop bezpłatny w wymiarze ustalonym w porozumieniu między pracodawcą a pracownikiem.

            Pracodawca może utworzyć, w ramach posiadanych środków, fundusz szkoleniowy na podstawie art. 67 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. Utworzenie funduszu nie jest obligatoryjne, ale fakultatywne. Fundusz szkoleniowy może zostać utworzony przez więcej niż jednego pracodawcę na zasadzie porozumienia. Utworzenie, funkcjonowanie i likwidację funduszu szkoleniowego reguluje układ zbiorowy pracy lub regulamin funduszu szkoleniowego. Fundusz szkoleniowy jest przeznaczony na finansowanie lub współfinansowanie kosztów kształcenia ustawicznego pracowników i pracodawców. Dochodami funduszu szkoleniowego są głównie wpłaty pracodawców, zgodnie z postanowieniami układu zbiorowego pracy lub regulaminu funduszu szkoleniowego, w wysokości nie niższej niż 0,25% funduszu płac. Wpłaty obciążają koszty działalności pracodawców. Wydatkowanie środków funduszu szkoleniowego następuje na podstawie postanowienia pracodawcy w uzgodnieniu z pracownikiem kierowanym na szkolenie. Z utworzeniem funduszu szkoleniowego wiążą się pewne uprawnienia, które można uzyskać. Art. 69 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy przewiduje możliwość częściowej refundacji kosztów szkoleń ze środków funduszu Pracy. Należy zwrócić także uwagę na art. 43 ustawy pozwalający staroście skierować pracowników w okresie wypowiedzenia, pracowników zatrudnionych u pracodawcy, wobec którego ogłoszono upadłość lub który jest w stanie likwidacji, oraz pracowników i osoby wykonujące inną prace zarobkową lub działalność gospodarczą w wieku 45 plus na szkolenia finansowane ze środków funduszu pracy.

Centrum 50+ O nas O projekcie Newsletter
Statystyki
  • Goście on-line: 96
  • Dzisiejsze wizyty: 795
  • W tym miesiącu: 13242
  • W tym roku: 106587