Imieniny: Cezarego, Zygfryda oraz Marii
Płace

PŁACE JAKO KOMPONENT ZARZĄDZANIA ZASOBAMI LUDZKIMI Część II: Formy wynagrodzeń

W praktyce rozwinęło się wiele różnych form wynagrodzenia pracowników za wykonywaną pracę (płac), a ponadto stosowane są także rozwiązania, w których występują elementy kilku form. Do najbardziej znanych zalicza się: formę czasową, premiową, akordową i prowizyjną; do nowszych, bardziej kompleksowych: kafeterie oraz pakiety wynagrodzeń.

1. Czasowa forma płac – charakteryzuje się tym, że podstawą ustalania poziomu zasadniczej stawki płac jest czas pracy. Wynagrodzenie wypłaca się za czas przepracowany oraz za tę ilość czasu nieprzepracowanego, który jest opłacany z mocy prawa (urlopy, oddelegowanie do wykonywania funkcji publicznych, na przykład funkcji radnego). Do głównych zalet czasowych form należy ich prostota i zrozumiałość, jak również niski koszt administrowania nimi. Zasadniczym mankamentem tej formy wynagrodzeń jest brak materialnych zachęt do poprawy efektywności pracy.

2. Premiowa forma płac – jest ona naturalnym uzupełnieniem formy czasowej lub akordowej. Istotą premii jest to, że warunkiem jej uzyskania jest spełnienie przez pracownika ustalonych wcześniej kryteriów, które powinny być na tyle wymierne, by można było je kontrolować. Premia jest, zatem, fakultatywnym składnikiem wynagrodzenia, co oznacza, że może, ale nie musi być stosowana, a jeśli jest stosowana, nie musi obejmować wszystkich grup pracowników. Główną przesłanką stosowania premii jest wzmocnienie motywacji pracowników do osiągania konkretnych celów zgodnych z interesami firmy.

3. Akordowa forma płac – należy do systemów wynagradzania za osiągane wyniki, które opierają się na założeniu, że istnieje ścisła zależność pomiędzy wielkością nakładów starań (wysiłku) pracownika, a wysokością nagrody pieniężnej. Podstawową zaletą tej formy jest skuteczne motywowanie do maksymalizacji efektów pracy. Warto pamiętać także, że forma ta posiada wiele wad, takich jak: wysokie koszty jej stosowania, konfliktogenność, duże ryzyko związane z jej niestabilnością i zmiennością.

4. Forma prowizyjna – jest ona popularną formą szczególnie w grupie pracowników dokonujących w imieniu firmy transakcji handlowych. Oblicza się ją jako procent od transakcji dokonanych przez pracownika. Wynagrodzenie pracownika opłacanego w formie prowizyjnej składa się z reguły z części stałej, czyli wynagrodzenia zasadniczego oraz innych składników wynagrodzenia wynikających z przepisów prawa i układów zbiorowych, a także wspomnianej prowizji.

5. Forma kafeteryjna – forma ta należy do innowacyjnych sposobów wynagradzania pracownika i mimo, że jest zanana od wielu lat, jest w praktyce mniej rozpowszechniona. Istota jej polega na uelastycznieniu zatrudnienia poprzez, miedzy innymi, innowacje w sferze wynagrodzeń pracowników. Uelastycznienie wynagrodzenia polega w tym przypadku na wiązaniu jego składników z sytuacją ekonomiczną firmy i osiąganymi przez pracowników wynikami.

6. Forma pakietowa -  charakteryzuje ją to, że punktem wyjścia w tworzeniu wynagrodzenia dla poszczególnych osób lub grup pracowniczych jest ogólna pula środków, która jest następnie dzielona na różne składniki obejmujące wynagrodzenia stałe, zmienne, krótkoterminowe i długoterminowe oraz świadczenia dodatkowe. Jest to podejście odmienne od tradycyjnego sposobu kształtowania wynagrodzeń, gdzie tok postępowania jest odwrotny: zaczyna się od ustalenia wynagrodzenia zasadniczego, a następnie dodaje się różne składniki. Ponadto, formę pakietowa wyróżnia założenie, że lepiej jest kształtować różne rozwiązania w odniesieniu do poszczególnych grup w organizacji, niż budować jednolity system kształtowania płac. Indywidualizacja jest, więc, kluczowym przymiotem formy pakietowej, a tym samym jest ona najczęściej adresowana do osób indywidualnych (na przykład członków zarządu), kadry kierowniczej lub specjalistów.

Inne w kategorii:

Centrum 50+ O nas O projekcie Newsletter
Statystyki
  • Goście on-line: 154
  • Dzisiejsze wizyty: 281
  • W tym miesiącu: 8423
  • W tym roku: 128734