Imieniny: Gracjana, Bogusława oraz Laurencji
Niepełnosprawni 50+

O niepełnosprawności ogólnie

Według Narodowego Spisu Powszechnego z 2011 roku liczba osób niepełnosprawnych ogółem wynosiła w Polsce blisko 4,7 mln i stanowiła 12,2% ludności kraju. Udział mężczyzn wśród osób niepełnosprawnych wynosił 46,1% wobec 53,9% dla kobiet. Odsetki te jednak mogą być zaniżone ze względu na występujące niedoszacowania danych.

            Według Deklaracji Praw Osób Niepełnosprawnych (przyjętej przez Zgromadzenie Ogólne Organizacji Narodów Zjednoczonych w 1975 roku) pojęcie osoba niepełnosprawna określa człowieka, który nie może samodzielnie, częściowo lub całkowicie zapewnić sobie możliwości normalnego życia indywidualnego lub społecznego na skutek wrodzonego bądź nabytego upośledzenia sprawności fizycznych czy psychicznych. W krajach Unii Europejskiej nie ma jednej definicji osoby niepełnosprawnej, często nawet w jednym kraju używa się kilku różnych. Każdy kraj Unii ma również własny system orzekania o niepełnosprawności. Dlatego osoba, która w jednym z państw członkowskich uznawana jest za osobę z niepełnosprawnością, w innym kraju mogłaby nie otrzymać prawnego statusu osoby niepełnosprawnej. We wszystkich jednak krajach unijnych osoby niepełnosprawne mają wrodzone prawo do poszanowania ludzkiej godności. Bez względu na pochodzenie, naturę i stopień upośledzenia i niepełnosprawności, posiadają te same fundamentalne prawa, co ich współobywatele w tym samym wieku. Oznacza to przede wszystkim prawo do korzystania z godziwego życia w możliwie szerokim zakresie.

            Definicja Komitetu Rehabilitacji i Readaptacji Człowieka Polskiej Akademii Nauk, która jest najczęściej stosowana, kwalifikuje osoby niepełnosprawne jako: „osoby o naruszonej sprawności psychofizycznej powodującej ograniczenie funkcjonalne sprawności lub aktywności życiowej w stopniu utrudniającym pełnienie właściwych ról społecznych.” (Za: Ekspertyza Komitetu Rehabilitacji i Readaptacji Człowieka PAN dotycząca sytuacji ludzi niepełnosprawnych w PRL, Wrocław: Ossolineum 1984, s.17). W celu określenia stanu wywołanego odchyleniem od normalnego poziomu funkcjonowania osoby niepełnosprawnej wyróżnia się trzy określenia:

  • uszkodzenie - czyli utrata lub nieprawidłowość (wada) struktury lub funkcji psychicznej, fizjologicznej lub anatomicznej,
  • niepełnosprawność - wszelkie ograniczenie lub brak (wynikający z uszkodzenia) możliwości wykonywania pewnych czynności, w sposób lub w zakresie uznanym za normalny dla istot ludzkich,
  • upośledzenie - niesprawność - poszkodowanie, w przypadku danej jednostki, wynikające z uszkodzenia lub niepełnosprawności, które ogranicza lub uniemożliwia jej pełnienie takich ról, jakie uznaje się za normalne (wziąwszy pod uwagę płeć, wiek oraz czynniki społeczne i kulturowe) dla danej osoby.

(Za: L. Frąckiewicz, Demograficzno-społeczne problemy osób niepełnosprawnych, "Polityka Społeczna" 2001, nr 4, s.2).

            Chcąc pracować z osoba niepełnosprawną musimy potrafić rozróżnić rodzaje niepełnosprawności. Wśród osób niepełnosprawnych wyróżniamy:

 Osoby z niepełnosprawnością fizyczną, do których należą:

  • osoby z uszkodzeniem narządu ruchu - niepełnosprawnością motoryczną,
  • osoby z przewlekłymi chorobami wewnętrznymi,

Osoby z niepełnosprawnością sensoryczną (uszkodzenie narządów zmysłów), do których zalicza się:

  • osoby niewidome i słabo widzące,
  • osoby niesłyszące i słabosłyszące,

Osoby z niepełnosprawnością psychiczną, wśród których możemy wyróżnić:

  • osoby z chorobą psychiczną,
  • osoby z niesprawnością intelektualną.

Przy Ministerstwie Pracy i Polityki Społecznej funkcjonuje Biuro Pełnomocnika Rządu do Spraw Osób Niepełnosprawnych. Na stronie internetowej Biura http://www.niepelnosprawni.gov.pl można znaleźć wiele ciekawych i istotnych informacji, które mogą się przydać w pracy z osobami niepełnosprawnymi.

Centrum 50+ O nas O projekcie Newsletter
Statystyki
  • Goście on-line: 206
  • Dzisiejsze wizyty: 82
  • W tym miesiącu: 11226
  • W tym roku: 175045