Imieniny: Cezarego, Zygfryda oraz Marii
Nowoczesne metody szkolenia

Komputer

Wprowadzenie komputera do procesu dydaktycznego szkoleń powinno przynieść pozytywne efekty. Pełne wykorzystanie możliwości, jakie oferuje komputer w dydaktyce nauczania realne są tylko, gdy występuje pełna integracja urządzeń technologicznych z procesem dydaktycznym, polegająca na przystosowaniu celów i treści kształcenia oraz zadań, które powinni wykonać uczący się tak, by zastosowanie komputera było czymś naturalnym i koniecznym.

            Do głównych przyczyn braku oczekiwanych rezultatów wprowadzenia komputera do procesu dydaktycznego można wymienić:

  • niedostateczne przygotowanie nauczycieli pod względem merytorycznym i metodycznym,
  • bariera psychologiczna i niechęć stosowania komputerów, szczególnie przez nauczycieli w starszym wieku, u których przeważają konserwatywne postawy wobec nowości,
  • dodatkowy nakład pracy, który muszą włożyć nauczyciele w przygotowanie materiałów do prezentacji na zajęciach dydaktycznych,
  • niedostateczne wyposażenie szkół w sprzęt komputerowy,
  • zbyt duża ilość informacji, która wywołuje chaos w wielu umysłach

W tym kontekście trafnie to określił R. Pachociński, który podaje: „Wprawdzie komputery trafiają do szkół, ale nie wywołują zmian, ponieważ zwykle znajdują się w laboratorium komputerowym, które jest nadzorowane przez inną osobę niż nauczyciel pracujący w klasie szkolnej. Większość nauczycieli ignoruje zatem nowoczesną technologię lub co najwyżej styka się z nią marginalnie[…]”

            Z przytoczonych powyżej braku rezultatów wynika, że główną rolę w procesie dydaktycznym, wspieranym komputerami odgrywa dobrze przygotowany nauczyciel, który powinien oprócz możliwości technicznym komputera widzieć jeszcze możliwość usprawnienia procesu dydaktycznego poprzez powierzenie komputerowi takich zadań, które przyczynią się do rozwoju intelektualnego ucznia, a także będą mogły być wykorzystane jako narzędzia do wyrównywania szans edukacyjnych młodzieży. W przeciwnym wypadku będzie tak, jak twierdz D. Monet: „multimedia i elektroniczne środki przekazu ukształtują społeczeństwo kierujące się powierzchownością ocen, gdyż poruszanie się w wirtualnej rzeczywistości nie wymaga ani wysiłku intelektualnego ani analitycznego myślenia, nie zmusza człowieka do cierpliwości, ani do koncentracji umysłu”.

            A jeszcze większe obawy przed niewłaściwym korzystaniem z komputera i multimediów ma C. Stoll w książce pt.:”Krzemowe remedium”. Stwierdza on, że „multimedialne cukierki” tak nazywa multimedialne programy edukacyjne „gwarantują, że dzieci krzywią się z obrzydzeniem, gdy dostaną do przeczytania książkę pozbawioną słodyczy”, a z kolei ”zamiana książek w hiper medialne produkty zachęca czytelników do ignorowania tego, co najważniejsze – treści”.

Z tego jasno wynika, że stosowanie komputera i multimediów w kontakcie z młodzieżą musi stosowane racjonalnie i z umiarem. Wtedy dopiero będzie właściwą pomocą dydaktyczną. Multimedia nie mogą być wykorzystywane jako jedyny i najlepszy środek dydaktyczny, a powinny być traktowane jako nowoczesny i przydatny, ale jako wspomagający proces dydaktyczny.

Zgodnie z tym, co powiedział amerykański ekonomista P.F. Drucker „wiedza nie znajduje się w książkach, banku danych, czy programach komputerowych. Tam znajdują się tylko informacje. Mądrość i wiedza są zawsze umiejscowione w osobie, nauczane i uczone przez osobę, stosowane poprawnie lub nie przez osobę. Przejście do społeczeństwa wiedzy sytuuje zatem osobę w centrum uwagi”.

Na podstawie tej wypowiedzi należy podkreślić, że w Internecie znajdują się tylko informacje, a wykorzystanie ich właściwe, czy niewłaściwe zależy zawsze od człowieka.

 

Centrum 50+ O nas O projekcie Newsletter
Statystyki
  • Goście on-line: 179
  • Dzisiejsze wizyty: 306
  • W tym miesiącu: 8448
  • W tym roku: 128759