Imieniny: Bolesława, Juliana oraz Jana
Wypalenie

Jak zapobiegać wypaleniu zawodowemu?

Wypalenie zawodowe dotyczy kobiet 50+ bardzo często, choć zdarza się też w młodszym wieku. Jest to pogłębiający się stan psychiczny, gdy praca lub życie nie przynosi satysfakcji lecz poczucie niedosytu, braku zadowolenia, bezsensu z powodu upływu czasu i niespełnienia w czymś, co w życiu ważne. Bywa, że osoba nie jest w stanie dokładnie zwerbalizować swego stanu. Niemniej kryje się za nim wiele czynników i warstw i warto się temu przyjrzeć bliżej.

 

Co kryje się pod wypaleniem zawodowym i jak jemu zapobiegać?

 

Kobieta w wieku 50+ ma wiele dziedzin życia już za sobą, niemniej jeszcze sporo przed sobą. To, za czym tęskniła w młodości: uniezależnienie się z dotychczasowej rodziny, związki, rodzina, dzieci wypełniło większość jej życia. Jeśli praca, którą wykonywała była jedynie „złem koniecznym”, znacznie wcześniej zaczęła odczuwać obciążenie nią i zniechęcenie. Jeśli przynosiła jej pewne zadowolenie na początku, po latach stała się rutyną, nic nie wnoszącą do jej życia, nawet, gdy dawała jej finansowe profity.

 

Wypalenie zawodowe ma jednak większą głębię. Nie jest tylko powierzchniowym odczuciem braku, lecz włącza poczucie własnej wartości, godności, talenty, indywidualne doświadczenia, sens życia i swej pracy. Często kobieta uświadamia sobie po latach, że jest więcej warta. Oczekuje pełniejszego spełnienia i jednocześnie ma poczucie, że jakaś jej część nie została jeszcze zaspokojona, wyrażona, pokazana światu, a ona tymczasem tkwi w tym samym miejscu.

 

Wypalenie zawodowe to istotny sygnał do zatrzymania się, zastanowienia nad swym życiem i zmiany jego jakości. Składa się na niego wiele elementów: zagubienie czegoś ważnego w życiu lub pracy, brak poczucia sensu, nieustanny pośpiech i myślenie o czymś innym (np. o rodzinie, dzieciach, kosztem dedykowania się pracy), poczucie zagubienia drogi. Ten sygnał przynosi ważne wskazówki do wyciągnięcia wniosków na przyszłość, a zaniechanie jego odczytu – pogłębienie się stanu frustracji, niepokoju, niezadowolenia z życia, pociągając za sobą zdrowotne problemy („zasilanie”  negatywnymi emocjami), wyciągając je ze środka, kumulowane zresztą przez lata, spychane gdzieś na peryferie nie wyrażone w pasji pozytywne stymulatory.

 

Wypalenie zawodowe to punkt zwrotny nie tylko w życiu osobistym, ale karierze zawodowej i drogowskaz do rozwiązań, co z tym zrobić.

 

Zachęcam do przeczytania wszystkich artykułów, gdyż każdy z nich stanowi istotny element do zrozumienia zarówno wypalenia zawodowego jak i funkcjonowania siebie jako całości oraz efektów zaniedbania lub zaniechania we wszystkich sferach życia. Niezrozumienie siebie jest jak kręcenie się w kółko, docierając jednak do wielu istotnych przestrzeni życia, które nie zaspokojone i nie wypełnione przynoszą pustkę i niezadowolenie, a ona wypełnia się wkrótce negatywnymi nastrojami. Te ostatnie wpływają na metabolizm całego organizmu w postaci produkowania hormonów stresu, blokowania przepływów krwi i limfy, pojawiające się  napięcia w ciele, a te wywołują ewidentne bóle w różnych jego częściach. Organizm można by przyrównać do archiwalnego już mechanicznego szwajcarskiego zegarka, którego koła zębate, zachodzące jedne na drugie poruszały cały jego mechanizm.  Ruszenie jednego elementu ma wpływ na wszystkie inne, przynosząc konsekwencje zarówno w życiu jak i w ciele (problemy zdrowotne).

 

Wiek 50 + to istotny zakręt w życiu każdej świadomej siebie kobiety. On może przynieść wiele rozwiązań i zrozumienia siebie, jak również otwarcie przestrzeni sensu w sobie. To okres przełomu i transformacji, dochodzenia do głosu tego, co niematerialne i dotyczące wartości i znaczenia. Warto jest zadać sobie konkretne pytania, docierające do istoty siebie, tego co robię i czego nie robię, co jest ważne w moim życiu, co się spełniło, a czego zabrakło, co pokazało mi życie poprzez swe doświadczenia i czego z nich mogłam się nauczyć. To ważne pytania, otwierające krok po kroku poszczególne przestrzenie. Warto się zatrzymać, aby tego nie zgubić, nie zatracając sensu siebie i swych doświadczeń.

 

Połowa życia to okres syntezy wieku – psycho-syntezy, znaczenia poszczególnych doświadczeń i ich sensu. Analiza to zaledwie początek drogi, rozpoczęcie od składania wszystkich elementów w jedną całość. Ich spójność może tylko dać integracja i synteza, a więc tak jak w muzyce – nie tyle ważny jest zapis nutowy, co wybrzmienie melodii i tego, co łączy nuty, a to jest czymś więcej niż suma ich poszczególnych składowych. Poprzez uczenie się o sobie, jesteśmy w stanie w połowie swego życia, dokonać oglądu swych doświadczeń, zrozumieć je i wyciągnąć wnioski dla kolejnego sensownego, pełnego znaczeń okresu: co mi dały me doświadczenia, czego z nich się nauczyłam, jakie wartości wnosi dla mego życia, jakie bogactwo mogę wnieść w życie innych poprzez analizę i syntezę swych doświadczeń? Dokonanie tego na czas, zapobiegnie zaistnieniu wypalenia zawodowego, jak też wyprowadzi z niego, pokazując kierunek, sens dla zrozumienia znaczenia swych doświadczeń życiowych, które były „po coś”, a my skorzystałyśmy z tych lekcji własnego życia, aby ofiarować je w darze kolejnym pokoleniom.

 

Życie ma bowiem głęboki sens i warto go zgłębić, gdyż przynosi to satysfakcję i spełnienie dla każdej kobiety, która dokona podsumowania swego sensu. Najlepszą zaś satysfakcją dla niej będzie przyniesienie tego daru światu

Inne w kategorii:

Wypalenie zawodowe jako negatywna konsekwencja pracy zawodowej dla kobiety

Równowaga pomiędzy życiem zawodowym a osobistym sprowadza się do osiągnięcia...

Centrum 50+ O nas O projekcie Newsletter
Statystyki
  • Goście on-line: 633
  • Dzisiejsze wizyty: 52
  • W tym miesiącu: 6914
  • W tym roku: 127225